این وبلاگ تا 5 شهریور به روز نخواهد شد

موج سبز آزادی برای نخستین بار خبری را منتشر کرد مبنی بر بازداشت طولانی و بلا تکلیف بودن کاظم فریدیان در اوین.

این پایگاه اطلاع رسانی گزارش داد فریدیان قریب به 50 روز است که در اسارت است.

روزنامه فرهیختگان نیز در صفحه 13 خود گزارشی از شنیده های خبرنگارانش در رابطه با بازداشت فریدیان منتشر کرد.

همچنین اعتماد ملی در شماره امروز خود گزارشی از این رویداد را در صفحه ورش منتشر کرد. این روزنامه همواره خبار کوه نوردی و کوه نوردان کشور را در مقاطع زمانی مختلف منتشر کرده است.

خبر بازداشت این کوه نورد نام آشنا بع همراه تصاویری آرشیوی از وی در وبلاگ های سیاسی و درگاه های خبر رسانی متهددی منتشر شده است.

کبک آگاه است

خس و خاشاک نیوز

به سوی آزادی

بالاترین

فراخوان «موج سبز آزادی» به تلاش همگانی برای نجات یک انسان

جان سعید حجاریان در خطر است؛ برای او بنویسیم

میرحسین موسوی سخنان بسیار تکان دهنده ای را در جمع فرهنگیان و اعضاء تشکل های آموزش و پروش بیان کرد.

نکات بسیار مهمی در سخنرانی پر شور و شعور موسوی وجود دارد ؛ از جمله  می توان به موارد زیر اشاره کرد:

* تاکید بر استمرار اعتراض ها

* تاکید بر منفعل و بی اختیار بودن قوه قضاییه .

* اصرار بر رسیدگی به جنایات روی داده در زندان ها

* تاکید تلویحی بر حضور حماسی و میلیونی درجشن نیمه شعبان

* دعوت آشکار از مردم برای تجمع پنجشنبه در مصلی بزرگ تهران و اعتراض

* لزوم فراگیر شدن شعار های موج سبز اعتراض و تاکید بر قدرت مند بودن این موج

* تاکیدبر پویایی و زنده بودن جریان اعتراضی و موج سبز و حمایت بی دریغ از آن تا پیروزی

* تاکید بر غافگیر شدن جریان حاکم از حضور مردم پیش از انتخابات، در روز انتخابات و استمرار اعتراض ها

متن کامل سخنان را در ادامه مطالعه کنید

مسعود بهنود:

قراردادهای گلستان و ترکمنچای بود یا جنگ های ایران و روس، داغ جدا شدن بخش بزرگی از شمال غربی کشور بود یا غرور و بدرفتاری روس ها و بلاهایی که در دو مقطع بر سر آذربایجانی ها و خراسانی ها آوردند، شاید هم رفتار پرتبختر امثال گریبایدوف و قلی اف بود، یا فقط همسایگی و آن وصیتنامه پطر که می خواست سربازانش پای خود را در آب های گرم خلیج فارس بگذارند. روزگاری پی یر ترودو نخست وزیر کانادا با اشاره به همسایگی شان با امریکا گفته بود فقط ما درد همخوابگی فیل و آهو را می دانیم.

موج سبز:

جزئیات تازه‌ای از ماجرای شهادت محسن روح‌الامینی،

یادداشتی تکان‌دهنده از سردار علایی

سید سراج‌الدین میردامادی، از روزنامه‌نگاران ایرانی خارج از کشور، در وبلاگ خود یادداشتی را منتشر کرده که نویسنده‌ی آن سردار حسین علایی، از فرماندهان سابق جنگ و از مشاوران سید محمد خاتمی در زمان ریاست‌جمهوری وی است. در این وبلاگ توضیح داده شده که این یادداشت برای انتشار به روزنامه‌های داخلی داده شده، اما مطبوعات از انتشار آن امتناع ورزیده‌اند. متن کامل یادداشت علایی درباره‌ی محسن روح‌الامینی، شهید جنبش سبز، را در ادامه می‌خوانید.

بسم الله الرحمن الرحیم

بعد از ظهر روز پنجشنبه اول مردادماه سال ۱۳۸۸ که مصادف شد با بازگشایی دوباره پیامک‌ها، پیامی به من رسید مبنی بر این‌که فرزند ۲۵ ساله دوست عزیزم، آقای دکتر عبدالحسین روح‌الامینی که در اعتراضات روز ۱۸ تیرماه سال جاری دستگیر و زندانی شده بود، در زندان کشته شده و فردا تشییع جنازه وی برگزار خواهد شد.

بسیار متعجب شدم. زیرا آقای روح‌الامینی را که از سالیان دراز می‌شناسم، فردی انقلابی، مؤمن و متعهد و همیشه در خدمت نظام جمهوری اسلامی بوده است. او از کسانی است که برای سرنگونی رژیم طاغوت تلاش زیادی کرده است.

تعجب من بیشتر از آن جهت بود که چگونه ممکن است جوانی آن هم از خانواده‌ای شناخته شده، در جمهوری اسلامی دستگیر و سپس پس از دو هفته جنازه او تحویل خانواده‌اش گردد!

محسن روح الامینی دانشجوی دانشگاه تهران در زندان اوین به شهادت رسید

خبرنامه امیرکبیر: محسن روح الامینی، دانشجوی رشته کامپیوتر دانشکده فنی دانشگاه تهران، در زندان اوین به شهادت رسید. 

روح الامینی در تظاهرات روز 18 تیر پس از بازداشت به زندان اوین منتقل شده بود که در آنجا به دست ماموران کشته شده است.
 

محسن روح الامینی فرزند دکتر روح الامینی دبیر کل حزب اعتدال و توسعه ، رئیس انستیتو پاستور ایران و از اعضای مشاور محسن رضایی در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری بود.
 

پس از بازداشت محسن روح الامینی و علیرغم مراجعه خانواده وی، مسئولین زندان اوین به این خانواده اعلام کرده بودند که فرزندشان به زودی آزاد خواهد شد اما پس از چند روز به آنها اعلام می شود که برای دریافت جسد فرزندشان مراجعه کنند.
 

مراسم ختم شهید محسن روح الامینی روز یکشنبه هفته جاری 4مرداد از ساعت 16 ( 4 عصر) در مسجد بلال صدا و سیما واقع در خ ولیعصر تهران برگزار خواهد شد.

خبرگان رهبری نتوانستند برای صدور بیانیه به اکثریت لازم برسند

صدا و سیما امشب دیگر ثابت کرد که بازی خورده !

معترضان انتخابات از روزهای گذشته تبلیغ کرده بودند که شامگاه سه شنبه سی تیر ، همزمان با تیتراژ خبر ساعت 21 و با ساعت آن به شکل هماهنگ وسایل برقی خود را برای تحمیل بار اضافی بر شبکه ی برق کشور روشن خواهند کرد! روشی مدنی در اعتراض به وقایع اخیر و به ویژه برخوردهای خشن با مردم.

من برای همه ی کار ها و تصمیمات مدیران حاکم بر صدا و سیما توجیه لازم را پیدا می کردم ؛ اما باید اعتراف کنم برای حذف تیتراژ خبر و صدا و تصویر ثانیه شمار خبر ساعت 21 فقط می توانم بگویم مدیران صدا و سیما بازی خوردند و پیروزی بزرگی را دو دستی به معترضان تقدیم کردند!

این عمل غیر حرفه ای و عقب نشینی آشکار صدا و سیما نشان داد این رسانه در دام افرادی به غایت غیر علمی گرفتار شده و در بازی های کودکانه ی جریانی خاص افتاده. افرادی که هیچ از قدرت رسانه و جایگاه ارتباطات در جهان بشری درک نمی توانند بکنند.

رسانه ای به این بزرگی و توانایی هرگز نباید در عرصه ی عمومی چنین وامانده  ظاهر می شد. اگر به فرض، فراخوان معترضان امری ممکن و عملی بود این وزارت نیرو و دولت است که باید همه ی توان خود را به کار می گرفت تا با آن مقابله کند نه اینکه رسانه ی به اصطلاح ملی در گستره ای میلیونی داخل کشور و ده ها هزار نفری خارج از کشور چنین به بازی گرفته شدن خود را به نمایش می گذاشت!

به استناد اخبار رسیده از سراسر کشور جز کلان شهر ها و شهرستان ها مناطق بسیاری از روستا ها در خاموشی فرو برده شد تا خاموشی در شهر ها ممکن نشود. این تلاش پر هزینه ی وزارت نیرو برای مقابله با فراخوان معترضان به دولت بود و البته بسیاری کار های دیگر که اخبار آن به مرور در جامعه انتشار خواهد یافت .

اقدامات وزارت نیرو و مجموعه ی دولت برای مقابله با این مهم هرگز امکان نداشت هراس ناشی از مبارزه مدنی مردم را منتشر کند. یعنی دولت هر کاری هم  که برای مقابله با فراخوان اخیر می کرد اصلا امکان گسترش رسانه ای به دست نمی آورد،جز موارد معدود مصاحبه های بعدی ؛ اما این اقدام صدا و سیما در پخش نکردن تیتراژ خبر و ثانیه شمار خبر 21 نشان داد فراخوان کاری بسیار بزرگ کرده و آن این که ترس اردوگاه دولت را فرا گرفته است.

حاکمان بر جام جم  باید نگرش های خود به جهان ارتباطات را تغییر داده و اندکی مطالعات خود را در حوزه ی ارتباطات و رسانه های گروهی افزایش دهند. به صرف مامور شدن در پست های مدیریتی و حضور در ساختمان های صدا و سیما نمی توان رسانه ای شد ! باید قدری زحمت کشید و به قول افکار باستان دود چراغ خورد.

آسفالت شدن یا کردن ! مسئله این است.

عموما آسفالت شدن خوب است ! به ویژه اگر در کنار بوی آزار دهنده و رنگ نکبت بار آن سر و صدای زیادی تا شعاع کره ی زمین به گوش برسد.

 آسفالت می تواند دو حالت داشته باشد:"آسفالت ریخته شود" یا "بر روی آسفالت ریخته شوی"! البته می توان مانند رابطه مسبوق به باستان "مرغ و تخم مرغ" به آسفالت نگاه کرد.

می گویند آسفالت شدن دماوند بیش از آسفالت شدن مردم ایران دل خبرگزاری های مستقلی چون ایسنا و مهر، ایرن ، سبزپرس و.... را به درد آورد.

این خبرگزاری ها که چندان علاقه ای به اخبار "آسفالت شدن" ندارند، خلاء کاری خود را با اخبار "آسفالت کردن" دماوند جبران کرده و برای آن توجیه خوبی هم دارند.

این خبرگزاری ها اگر چه همچون رسانه های دیگر در گروه آسفالت کننده های ایران و ایرانیان قرار نگرفتند،اما کمتر از آسفالتچی ها نقشی نمی توان متوجه آنها کرد. برای این سوگند خوردگان به قلم زیست انسان هایی که آسفالت می شدند بسیار بی اهمیت تر از آسفالت کردن طبیعت بود!

آنها همچون بسیاری کوهنوردان ایران اهمیت کارهای سمبلیک را به مراتب بیش از کارهای واقعی می دانند. از همین روی وقتی سمبل ایران و ایرانی آسفالت می شود بیشتر از آسفالت شدن خود مردم ایران واکنش نشان می دهند.

در نگاه منطقی به کارکرد این رسانه ها باید حق به جانب آنها داد! چرا که سمبل و رابطه اش با کار فرهنگی بیشتر است تا واقعیت های اجتماع . در نگاه اینان محیط زیست انسانی بسیار مهم تر از خود انسان است.

کوهنوردان هم در ایران از سال های دور و نزدیک " سمبل گرایی رویا گونه " را بیش از "کارهای موثر و راه های نو" مورد توجه قرار داده اند.

در نگاه به واکنش های کوه نوردان ایران به آسفالت شدن و آسفالت کردن نکات بسیاری برای اثبات این ادعا می توان دید.

در تمام این سال ها که ارتباطات نوین امکان مباحثه ، مجادله ، مبادله و.... سریع تر و آسان تر را در اختیار ما گذاشته همواره بر عملگرایی و دوری از تخیل و غوطور شدن در سمبلیسم تاکید داشته و دارم. امری که همواره انگ تند روی کمترین دست آوردش بوده.

 این نماد ها و نمادین بودن مارا اساسی {...} است. تا جایی که پیشتازان و تعمیق دهندگان تخریب دماوند اینک "پیراهن خون آلود آرش" را یافته و در رسانه های آسفالت کننده ی مردم ! وا دماوندنا( ای وای دماوند ما ) سر می دهند.

همین ماتم زدگان آسفالت شدن دماوند که عاشقان طبیعت ایران را برای اعتراض به فجایع تخریب کوهستان ها توسط خود ِ خودشان به سخره گرفته بودند و اینک فریاد وا دماوندنا!! ی ایشان جهانی را متوجه جنایت 7 کیلومتری رخ داده در ایران کرده؛ پیش از این داستانِ جعل مدرک کوهنوردی را علم کردند تا شاید بتوانند ظاهری مظلوم از خود بنمایانند و خود را از جنایت مدرک سازی و مدرک گرایی رقم زده در کوه نوردی مبرا نشان دهند.

مدارک کوهنوردان از صعود به قلل دست چهارم و پنجم آسیای میانه،کُردانیسم در کوه نوردی نیست بلکه دیپلم های قهرمانی در مسابقات آسیایی سنگ نوردی و... که به امضاء مقامات ارشد کوه نوردی و سازمان ورزش کشور صادر  و ادامه ی تحصیل به واسطه ی آن مدارک جعلی ممکن شده،قرابتی با ایسم ادعایی ایشان دارد. موضوعی که همچون همه ی کوه نوردی های پوشالی در ایام  آسفالت شدن مردم، برایم اهمیتی نداشت و در قبال شانتاژهای رسانه ای و خبرهای شارژی سکوت کردم. 

نکته ی بسیار مهم در این میان نگرانی از طبیعت نیست و این مویه ها نه به خاطر دماوند که به خاطر حضور رقیبی بس قدرتمند و البته هار در بازار انحصاری دماوندی دارد که سال هاست برای آن نقشه ها کشیده و سرمایه ها در آب نمک خوابنده بودند.

 اختلافات آشکار در کمیته ی طبیعت گردی اگر چه از اخبار منتشره مشهود بود اما به این مرحله نرسیده بود که به یک باره از سوی سازمان گردشگری یورشی برق آسا به قلمرو مدعی کوه نوردی کشور صورت گیرد.

رحیم مشایی پس از اطمینان از چهار سال پیش روی، دو روزی قبل از اعلام همگانی ارتقاء به جایگاه معاون اولی گوشه چشم خود را به نشانه ی آغاز حمله به منطقه بر هم گذاشت تا آشفتگی و سردرگمی  اردوگاه کوه نوردان ایران و بیش از هر زمان دیگر هویدا شود.

همه ی این ها باز می گردد به خواب آلودگی ، رویا زدگی ، خود بزرگ بینی  و ادعا گرایی حاکم بر کوه نوردی ایران امروز. کوهنوردانی که در کوه شجاع ترین و مبارزترین افراد بشر می شوند گویا اینک از شهوت صعودی ، یا نشستی  و تجمعی نمی توانند چشم پوشی کنند.

 این "دُن کیشوت" های بی برو برگرد ما به اندازه ورزشکارانی که همیشه از سوی آنها به لمپن(فوتبالیست ها) یا بورژوا(تنیسورها) بودن متهم می شدند ، برای تمام تاریخ عقب افتادند. عقب ماندنی که هرگز جبران نخواهد شد.

من در نماز جمعه شرکت می کنم

پاسخ مهندس موسوی به دعوت مردم در خصوص شرکت در نماز جمعه

میرحسین: روز جمعه در میان صفوف شما حاضر خواهم شد

گفت و گو با حسن یوسفی اشکوری

 پیرامون رابطه روحانیت و حکومت در ایران پس از انتخابات

یوسفی‌اشکوری: نمی‌توان از رفسنجانی انتظار زیادی داشت

رادیو زمانه:حسین علوی
alavi@radiozamaneh.com

در جریان اعتراضات گسترده اخیر به نتایج اعلام‌شده انتخابات ریاست جمهوری و حمایت صریح و قاطعانه آیت‌الله خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی از این نتایج، شکاف در بالاترین سطوح قدرت و از جمله در نهادهای روحانیت نیز گسترش یافته است. اکنون بار دیگر و به طور جدی‌تر مسأله درآمیزی دین و دولت و عواقب سیاسی و اجتماعی آن زیر ذره‌بین قرار گرفته و روحانیت ایران از مراجع مذهبی منتقد حکومت گرفته تا نهاد های مذهبی سهیم در قدرت، ناگزیر از پاسخ تازه ای به این مسأله شده‌اند. در گفت و گویی با حسن یوسفی اشکوری، پژوهشگر مسائل دینی، ابتدا این مسأله را مطرح می کنم که:

 با توجه به این‌که نگاه به رابطه‏ی دین و قدرت سیاسی یا دین و دولت، سال‌هاست که از بحث‏های مهم در جامعه‏ی سیاسی ایران بوده است، تأثیرگذاری این بحث را در رویدادهای مربوط به انتخابات اخیر ریاست جمهوری و اعتراضات گسترده‏ی مسالمت‏آمیزی که صورت می‏گیرد، چگونه ارزیابی می‏کند؟

مهدی بوترابی بازداشت شد

پارلمان‌نیوز: براساس اخبار رسیده دکتر مهدی بوترابی مدیرعامل گروه سایت‌های پرشین بلاگ و عضو ستاد یاران خاتمی بازداشت شده است.

به گزارش نوروز، بر اساس این گزارش وی روز گذشته در تهران بازداشت شده ولی جزئیات بیشتری از بازداشت این عضو ستاد میرحسین موسوی در دست نیست.

دکتر بوترابی در سال 86 نیز با حکم دادستان تهران برای مدتی در بازداشت به سر برد.

رادیو زمانه:

سهراب اعرابی (۱۹ ساله) که در جریان اعتراض‌ها به نتایج انتخابات، ۲۵ خرداد ماه در یک راهپیمایی مسالمت‌آمیز شرکت کرده بود، به ضرب گلوله یک بسیجی جان باخته است.

پیش‌تر رسانه‌‌ها اعلام کرده بودند که وی بر اثر «شکنجه» در زندان اوین کشته شده است.

اعرابی جز هفت نفری است که مقام‌های جمهوری اسلامی، جان باختن وی و شش تن دیگر در جریان تیراندازی یک عضو بسیج از پشت‌بام پایگاه ۱۱۷ عاشورا (در تقاطع خیابان آزادی و خیابان جناح) را تائید کرده بودند.

فرحناز محمدی عمه سهراب اعرابی که در آلمان زندگی می‌کند، در گفتگو با رادیو زمانه گفت که از ۲۵ خرداد ماه اطلاعی از سرنوشت برادرزاده‌اش نداشته است تا اینکه جسدش روز گذشته از سوی خانواده شناسایی می‌شود.

خانم محمدی افزود که برادرزاده‌اش بر اثر اصابت دو گلوله به زیر قلب و سر، جان باخته است و به علت نداشتن مدرک شناسایی در این مدت هویت وی مشخص نشده بود.

برخی رسانه‌ها روز گذشته اعلام کرده بودند که این نوجوان زیر «شکنجه‌ها» در زندان اوین جان باخته است و جسد وی با شرط‌هایی به خانواده‌اش تحویل داده شده است.

این در حالی است که خانم محمدی می‌گوید که تا آنجا که اطلاع دارد مقام‌های امنیتی شرطی برای تحویل جسد مطرح نکرده‌اند و امروز یکشنبه نیز، جسد وی به خانواده‌اش تحویل داده شده است.

سهراب اعرابی جز ده‌ها قربانی اعتراض‌ها به نتایج انتخابات است که جان خود را از دست می‌دهد.

آن‌طور که مقام‌های ایران اعلام کرده‌اند ۲۰ تن در جریان ناآرامی‌های پس از انتخابات جان خود را از دست داده‌اند.

گزارش‌ها حاکی از آن است که تعداد قربانیان حوادث اخیر بیش از آمار‌های رسمی است و مقام‌های ایران در این خصوص سکوت اختیار کرده‌اند.

خانم محمدی می‌گوید که برادرزاده‌اش بر اثر اصابت دو گلوله به زیر قلب و سر، جان باخته است و به علت نداشتن مدرک شناسایی در این مدت هویت وی مشخص نشده بود

رسانه‌ها گزارش کرده‌اند که مادر سهراب اعرابی از ۱۶ تیرماه با تامین وثیقه، در انتظار آزادی فرزندش بود.

وب‌سایت روز آنلاین در گزارشی می‌نویسد که «این مادر، عکسی از فرزندش تهیه کرده بود و به هر زندانی که آزاد می‌شد عکس عزیزش را نشان می‌داد و از آنها می‌پرسید که آیا او را می‌شناسند و یا در زندان دیده‌اند؟»

روز گذشته نیز مهدی کروبی در نامه‌ای به آیت‌الله شاهرودی، خواستار آزادی تمام بازداشت‌شدگان حوادث پس از انتخابات شد و اعلام کرد که دادستانی تهران به ابزاری جهت «سرکوب» معترضان قانونی به نتیجه انتخابات تبدیل شده است.

رئیس کنونی دادستانی تهران سعید مرتضوی است که گزارش شده حکم دستگیری بسیاری از فعالان مدنی و سیاسی ایران در هفته‌های گذشته با دستور وی صادر شده است.

آقای کروبی، از رئیس قوه قضائیه خواسته که هرچه زودتر مشکل بازداشت‌شدگان را حل و فصل کند، چرا که پس از پایان دوران ریاست وی بر این قوه، «عواقب غیرقابل ‌پیش‌بینی زیادی» در انتظار بازداشت‌شدگان است.

هفته نامه اکونومیست چاپ لندن در  11 جولای مطلبی را به پیش بینی روند تحولات سیاسی ایران در پی نا آرامی های اخیر اختصاص داده است.

این گزارش با عنوان "دانشجویان شورشی ایران زیر زمینی می شوند" چاپ شده و در آن آمده است که اگرچه در ظاهر امر، وضعیت در ایران به شرایط عادی باز می گردد، اما ممکن است اوضاع در زیر زمین متفاوت باشد.

این نشریه می نویسد که با وجود تجدید سرکوب دانشجویان توسط نیروهای امنیتی، آنان در جستجوی راه های هوشمندانه ای برای ادامه تلاش در راه دسترسی به دموکراسی هستند اما چنین اقدامی مستلزم مبارزه ای سخت است زیرا دولت تقریبا تمامی روزنامه نگاران خارجی، به استثنای معدود خبرنگاران آژانس های خبری، را از ایران اخراج کرده، وبسایت هایی مانند بی بی سی و فیس بوک را مسدود کرده و سیستم مبادله پیامک گاه در دسترس است و گاه نیست با این هدف که مجاری ارتباطی قطع شود.

اکونومیست می افزاید که دولت گاه به گاه تعطیل عمومی اعلام می کند و به مردم می گویند تا به دلیل خطرات ناشی از آلودگی هوا، به خیابان ها نیایند، لباس شخصی های دولتی رهگذران، به خصوص جوانان را در چهار راه ها متوقف و آنان را تفتیش و برگه هویتشان را بازبینی می کنند، ارتباط بین تهران و سایر شهرهای این کشور با اختلال مواجه است و گفته می شود دهها تن از دانشجویان در شهر اصفهان بازداشت شده اند.

در ادامه این مطلب آمده که دولت، دانشگاه تهران را، که محل آغاز انقلاب سال 1979 (1357) بود، بسته و ماه گذشته این محل شاهد برخورد خونین پلیس با دانشجویان بود و در حال حاضر هم، ماموران امنیتی با چهره هایی مانند سنگ در برابر در ورودی دانشگاه قراول می دهند و به درهای دیگر دانشگاه هم قفل زده اند و تنها به معدود معلمان و استادان مورد علاقه مقامات اجازه ورود و خروج داده می شود.

اکونومیست می نویسد که امتحانات نهایی دانشگاه تهران تا پائیز به تعویق افتاده و دیوار نوشته های حمایت از میر حسین موسوی، نامزد معترض انتخابات، از دیوار ها پاک شده و جای آن را یک نقاشی سفارشی دولت شامل تصویر مجسمه آزادی گرفته که به سوی زنان و کودکان بی پناه سنگ پرتاب می کند، و البته درهای سایر مراکز علمی تهران، مانند دانشگاه امیر کبیر و شریف هم قفل شده است.
دانشجویان در مسیر جنبش زیر زمینی

این هفته نامه می افزاید که بسیاری از دانشجویان معتقدند که همه چیز از دست رفته و به نقل از یک دانشجوی دانشگاه شهید بهشتی می نویسد "اول کار، عصبانی بودم، بعد سرخورده شدم و حالا فقط احساس تهی بودن می کنم" و یکی از فارغ التحصیلان تازه دانشگاه شریف هم گفته است که او و همکلاسی هایش امیدشان را از دست داده اند.

اکونومیست: چهلم ندا می تواند بهانه از سرگیری تظاهرات باشد

به نوشته اکونومیست، بدتر از همه اینکه نوعی رعب روانی است که فضا را پر کرده و از آنجا که شمار قابل توجهی از دانشجویان به عنوان پاداش خدمت در بسیج به دانشگاه راه یافته اند، محیط دانشگاهی پر از خبرچین های رژیم است و به همین دلیل، دانشجویان از گفتگو با خارجیان هراس دارند و بعضی حتی از نگاه کردن به آنان هم بیم دارند.

در ادامه این گزارش آمده است که دولت هم با تهدید به توسل به استفاده از تهاجم مرگبار در مقیاس گسترده، بر اعصاب جوانان اثر گذاشته و مقامات هم اذعان کرده اند که تا کنون ده تا بیست نفر را کشته اند و به گفته مبارزان حقوق بشر، در سراسر ایران، بیش از دو هزار نفر، از جمله صدها تن از افراد سرشناس نزدیک به میرحسین موسوی، محمد خاتمی و اکبر رفسنجانی، که در برابر محمود احمدی نژاد و مرشد او، آیت الله علی خامنه ای، مقاومت می کنند، به زندان انداخته اند.

اکونومیست می نویسد که در این شرایط، حرکت سیاسی دانشجویان به تدریج زیرزمینی می شود و گروهی از معترضان که در صدد هستند این مشعل را همچنان فروزان نگاه دارند، یادآور می شوند که انقلابیون سال 1979 هم تا زمان سقوط شاه، کمابیش به مدت یک سال به مقابله با نیروهای دولتی و درگیری های پراکنده ادامه دادند.

این هفته نامه گزارش می کند که این روزها، معترضان روی اسکناس ها شعارهای ضد حکومتی می نویسند و شبها، رنگ سبز بر سطح خیابان می پاشند و از آنجا که ماموران دولتی فروش این رنگ را زیر نظر دارند، معترضان با مخلوط کردن رنگ های آبی و زرد، رنگ سبز می سازند.

اکونومیست می نویسد که اینگونه فعالیت ها تا کنون ضربه قابل توجهی وارد نساخته و به ظاهر، زندگی روزمره در تهران به حالت عادی باز می گردد اما در زیر این سطح ظاهری، بازی موش و گربه جریان دارد، دولت همچنان نسبت به از سر گیری تظاهرات بیمناک است و فرا رسیدن چهلمین روز قتل ندا آقا سلطان، نماد مبارزات اخیر، می تواند بهانه خوبی برای چنین تظاهراتی باشد.

این هفته نامه می افزاید که در تهران هنوز هم ایمیل هایی حاوی دعوت به تظاهرات رد و بدل می شود و اگرچه اعتراضات خیابانی کاهش یافته، اما تمام نشده و جو ایران، برای دانشجویان و سایر شهروندان، جو "صبر و انتظار" است.

وب سایت بی بی سی فارسی:

مهدی کروبی، نامزد معترض به نتایج دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران، با ارسال نامه ای سرگشاده، از آنچه که"تحمیل کودتای نظامی به کشور" خوانده انتقاد کرده و از محمود هاشمی شاهرودی، رئیس قوه قضائیه ایران خواسته تا در آخرین روزهای دوران مسئولیتش، بازداشت شدگان وقایع اخیر ایران را آزاد کند.